ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ ΕΜΕΙΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΔΕΚΑΤΡΙΩ ΔΕΚΑΤΕΣΣΑΡΩ ΧΡΟΝΩΝ

Κωδικός: 0478357

Περιγραφή για ΕΜΕΙΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΔΕΚΑΤΡΙΩ ΔΕΚΑΤΕΣΣΑΡΩ ΧΡΟΝΩΝ

Ανάμεσα σε δύο εργατικές βάρδιες, στην αυλή ενός εργοστασίου σιδηρικών, οι μαθήτριες ενός σχολείου κάνουν μνημόσυνο της συμμαθήτριάς τους που αυτοκτόνησε. Το έργο αρχίζει μόλις έρχεται η μητέρα της - το μόνο πρόσωπο από τον έξω κόσμο που καλούν. Στα μαύρα όλοι.Σε μία φορτισμένη ατμόσφαιρα - με τα λόγια - χορικό των μαθητριών - η μητέρα της μαθήτριας διηγείται τη ζωή της, τη μοίρα πού της έτυχε. Τα σημάδια της πορείας της. Τα λόγια της κόρης που δεν μπορούσε να εξηγήσει μέχρι την αυτοκτονία της.Μέσα σ' αυτή την μεγάλη ταραχή - μανία - οργή ψυχών, βγαίνει με βοή η νεκρή κόρη ακολουθούμενη από τον θίασο του Κάτω Κόσμου - γριές με αχτένιστα μαλλία, ζητίανοι, μωρά νεκρά σε χάρτινα κουτία, ανάπηροι με πατερίτσες, παιδιά με ρουλεμάν...Και αυτοί πιά πρωταγωνιστές λένε τα δικά τους λόγια - χορικά, μέχρι η σάλπιγγα - η σειρήνα - του εργοστασίου να αναγγείλει τη νέα βαρδια - η ζωή μας πια χωρίζεται σε βάρδιες - κάρτες εισόδου - εξόδου από εδώ ως το Μπαγκλαντές, τη Νέα Υόρκη...Τότε αρχίζει να αποχωρεί ο θίασος του Κάτω Κόσμου και η κόρη της δόλιας μάνας τελευταία. Ταράζονται οι μαθήτριες και πλησιάζουν με τη μάνα της - σαν την θεά Δήμητρα - πάνω από την τρύπα που χάνεται ο θίασος και η κόρη της - Περσεφόνη; Τελευταία σκηνή; Η μάνα πάνω από την τρύπα κοιτάει να δεί, κοιτάει γύρω τρελαμένη, ξανακοιτάει. Όλα τελείωσαν. Δεν βλέπει τίποτα. Ένα όνειρο ήταν; Πάει; Έσβησε; Το ξέρει πια η κόρη της θα επανέρχεται στον Κόσμο, στη Γη κάθε φορά που παίζεται αυτή η τραγωδία, 1.118 στίχων.

Αγορά ΕΜΕΙΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΔΕΚΑΤΡΙΩ ΔΕΚΑΤΕΣΣΑΡΩ ΧΡΟΝΩΝ

Επισκέψου το κατάστημα Ianos για να δεις περισσότερες λεπτομέρειες και φωτογραφίες για το ΕΜΕΙΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΔΕΚΑΤΡΙΩ ΔΕΚΑΤΕΣΣΑΡΩ ΧΡΟΝΩΝ. Για αγορά του ΕΜΕΙΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΔΕΚΑΤΡΙΩ ΔΕΚΑΤΕΣΣΑΡΩ ΧΡΟΝΩΝ πρέπει να επισκεφτείς το κατάστημα Ianos.